Ik weet niet wat het is, maar de laatste tijd blijft authenticiteit in verschillende vormen bij mij terugkomen in mijn externe realiteit. Soms gaat het over mijn eigen stem spreken of hoe ben je meer authentiek, maar het is iets blijkbaar waar ik iets mee mag gaan doen.
Volgens mijn human design/astrologie moet ik meer doen met communicatie, woorden en het ordenen van informatie (2e huis maagd). Dat is nou precies waar ik altijd al moeite mee heb gehad. Mezelf niet durven uitspreken, me anders voordoen dan dat ik ben en bang zijn voor wat iemand van mij denkt of vindt. Niet altijd en niet bij iedereen gelukkig.
Dingen uit je verleden vormen wie je bent, maar dat wil niet zeggen dat je dat niet kan veranderen. Zoals die ene reclame ook zegt: in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. Maar waarom is het dan zo verrekte spannend om dit te veranderen?
Het voelt als met de billen bloot gaan en je gaat alleen ervaren hoe mensen gaan reageren als je het gaat doen. En tegelijkertijd zou het dan ook niet hoeven uitmaken hoe mensen reageren, want dat is niet het doel.
Ik ben een badass, dat weet ik wel. Ik bedoel: hoeveel mensen zeggen zonder veel waarschuwing hun baan op om de wereld rond te gaan reizen. (Ik moet eerlijk bekennen, dat er hier in Bali veel zijn haha). Dus het zit er zeker wel in.
In de tijd nadat ik mijn baan had opgezegd en voordat ik daadwerkelijk uit Nederland vertrok, heb ik heel vaak gedacht: wat ben je in godsnaam aan het doen? Maar alles in mij schreeuwde dat dit het juiste was.
Ik denk dat ik gewoon veel meer intern mag gaan kijken, in plaats van de focus te hebben op de externe wereld. Waar word ik blij en gelukkig van? Wat wil ik zeggen? In plaats van: wat denk ik dat mensen willen horen, zodat ze me leuk vinden.
Dit is ook iets wat ik al een paar keer van verschillende kanten heb gehoord of gelezen: in een wereld waarin ai niet meer is weg te denken, hoe authentiek zijn we dan nog echt? Authenticiteit wordt daarin steeds belangrijker en ik ben het daarmee eens.
Ik merk dus ook de laatste tijd, dat ik veel meer plezier en voldoening haal uit het zelf iets schrijven. Dan iets door ai te laten schrijven. Dan maar niet “netjes en gestroomlijnd”. Elke keer als ik ook een afbeelding of een video zie die gemaakt is door ai, dan voelt dat cringe. Ik merk dat ik dan de authenticiteit mis.
Ik ben wel ook een groot voorstander van ai, maar dan meer door het je leven makkelijker te maken. Zoals een audio/transcript opnemen van een gesprek en daar automatisch een samenvatting van laten maken (hier kan ik je bij helpen 😉 ), of iets zo instellen dat je herhalend werk zelf niet meer hoeft te doen. Zoals mijn script dat ik heb gemaakt, waardoor ik zeker 15 minuten bespaar per handleiding die ik voorheen handmatig samenstelde.
Het verschil zit ‘m vooral in de authenticiteit. Ik probeer ai in te zetten om mijn leven makkelijker te maken en niet om een dertien in een dozijn tekst te laten schrijven. Of althans dat probeer ik. Ik zeg ook niet dat er iets mis mee is, maar persoonlijk voelt dat beter voor mij om het op deze manier te doen.
Een conclusie heb ik nog niet echt, ik zit nog zelf vol in het proces. Wat in ieder geval wel heel erg fijn is, is dat ik dit inzicht al heb gehad en dat is de eerste stap naar verbetering. Ik ben nu op dagelijkse basis bezig met dingen als: waar probeer ik me anders voor te doen dan ik ben? Wat zou ik eigenlijk echt willen zeggen? Of wat voel ik echt? Vanuit daar maak ik dan de keuze om het anders te doen, zodat ik meer authentiek ben.
Hoe authentiek ben jij? Zou je ergens nog meer authentiek willen zijn? Zo ja, doe gezellig met me mee en dan kunnen we elkaar accountable houden.
